-
اللٰهُمَّ يا ذا المِنَنِ السّابِغَةِ
-
پروردگارا، ای صاحب نعمتهای سرشار
-
و الآلاٰءِ الوازِعَة
-
و ای مالِکِ عنایات گسترده
-
و الرَّحمَةِ الواسِعَةِ
-
و ای دارای رحمت بیپایان
-
و القُدرَةِ الجامِعَة
-
و ای صاحب قدرت فراگیر
-
و النِّعَمِ الجَسيمَةِ
-
و ای مالِکِ نعمتهای بزرگ
-
و المَواهِبِ العَظيمَةِ
-
و ای دارای موهبتهای عظیم
-
و الأيادِى الجَميلَةِ
-
و ای صاحب احسانهای زیبا
-
و العَطايا الجَزيلَة
-
و مالِکِ عطاهای بسیار!
-
يا مَن لاينعَتُ بِتَمثيلٍ
-
ای آنکه به مثالی توصیف نگردد
-
و لا يمَثَّلُ بِنَظيرٍ
-
و به مانندی شبیه نشود
-
و لا يغلَبُ بِظَهير
-
و با یاریِ هیچ قدرتی مغلوب نگردد
-
يا مَن خَلَقَ فَرَزَقَ
-
و ای کسی که آفرید و روزی داد
-
و ألهَمَ فَأنطَقَ
-
و الهام بخشید و گویا ساخت
-
و ابتَدَعَ فَشَرَع
-
و بهوجود آورد و آغاز نمود
-
و عَلا فارتَفَعَ
-
بالا رفت و رفعت یافت
-
و قَدَّرَ فَأحسَنَ
-
عالَم را تقدیر نمود و نیکو اندازه داد
-
و صَوَّرَ فَأتقَن
-
صورت بخشید و استوار ساخت
-
و احتَجَّ فَأبلَغَ
-
حجّت آورد و ابلاغ نمود
-
و أنعَمَ فَأسبَغَ
-
نعمت بخشید و فراوان گردانْد
-
و أعطىٰ فَأجزَلَ
-
عطا فرمود و فزونی بخشید
-
و مَنَحَ فَأفضَل
-
مرحمت فرمود و تفضّل نمود
-
يا مَن سَما فِى العِزِّ فَفاتَ نَواظِرَ الأبصار
-
ای آنکه در عزّت بالا رفت پس از دیدگان بینای دلها عبور نمود
-
و دَنا فِى اللُّطفِ فَجازَ هَواجِسَ الأفكار
-
و آنچنان در لطافت نزدیک شد که از خطوراتِ اندیشهها نیز گذشت
- ادامه :
ادعیۀ ماه رجب: دعای مسجد صعصعة بن صوحان (اللهم یا ذاالمنن السابغة)